نوشیدن متوسط قهوه وکاهش خطر ابتلا به دیابت تا 25 درصد
نوشیدن 3 تا 4 فنجان قهوه در روز می تواند به پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع 2 کمک کند. این تحقیق توسط انستیتو اطلاعات قهوه (ISIC)گزارش شد شواهد علمی اخیر بطور دائم ارتباط مصرف متوسط اما منظم قهوه را در کاهش احتمالی خطر ابتلا به دیابت نوع 2 نشان می دهد. تحقیقات اخیر در این زمینه و یافته های کلیدی ارائه شده در کنگره جهانی سال 2012 در مورد پیشگیری ابتلا به دیابت این ارتباط را تایید می کنند.
این گزارش شواهد اپیدمیولوژیکی ارتباط نوشیدن قهوه و پیشگیری از ابتلا به دیابت را پررنگ تر کرد. تحقیقات نشان می دهد که نوشیدن 3 تا 4 فنجان قهوه در روز سبب کاهش 25 درصدی خطر ابتلا به دیابت در مقایسه با افرادی که یا اصلاً قهوه نمی نوشند و یا کمتر از 2 فنجان در روز قهوه می نوشند، می شود.
در تحقیق دیگر همچنین دانشمندان دریافتند که ارتباط معکوسی بین دوز مصرف هر فنجان قهوه وابتلا به دیابت وجود دارد. به ازاء نوشیدن هر فنجان قهوه ی اضافه خطر ابتلا به دیابت 7 تا 8درصد کاهش می یابد.
در حالیکه این مطالعات اپیدمیولوژیک ارتباط کاهش خطر ابتلا به دیابت و نوشیدن قهوه را نشان داده است اما نمی تواند رابطه ی علمی ومعلولی این ارتباط را توضیح دهد. بهمین علت کارآزمایی های مداخله ای کلینیکی برای مطالعه ی این تأثیرات بروی گروه کنترل لازم بنظر می رسد.
یک مطالعه ی آینده نگر تصادفی کنترل دار با سنجش مقدار قند وانسولین بعد از آزمایش تحمل گلوکزخوراکی بهمراه 12 گرم قهوه ی دکافئینه ، 1 گرم کلروژنیک اسید،500 میلی گرم trigonellineیا 500 میلیگرم دارونما نشان داد که کلروژنیک اسید و trigonellineسبب کاهش سریع پاسخهای انسولین و قند می شود و تأثیرات مشهود مصرف قهوه را بر کاهش قندخون نشان می دهد.
ارتباط مصرف قهوه وکاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 میتواند بصورت یک ارتباط معکوس نشان داده شود زیرا نوشیدن قهوه غالباً با عادات ناسالمی همچون کشیدن سیگار و پایین بودن فعالیت فیزیکی همراه است.
در این تحقیقات مشخص گردید که نوشیدن قهوه بمقدار متوسط در روز با افزایش خطر فشار خون، سکته یا بیماری عروق کرونر همراه نمی باشد. تحقیق بروی بیماران مبتلا به CVD(بیماری عروق کرونر) نشان میدهد که مصرف متوسط قهوه بطور معکوس با خطر ایست قلبی رابطه دارد (این رابطه بصورت حرف Jاست).
درکل گزارش مکانیزیم های کلیدی این تئوری را شامل : فرضیه ی مصرف انرژی (کافئین موجود در قهوه سبب تحریک متابولیسم و افزایش مصرف انرژی می شود)، فرضیه ی متابولیکی کربوهیدرات (اجزاء موجود در قهوه بروی تعادل قند در بدن نقش کلیدی دارند) ، می داند.
همچنین تئوریهای دیگری نیز درمورد اجزاء موجود در قهوه که سبب بهبود حساسیت به انسولین از طریق مکانیزیم هایی نظیر تعدیل مسیرهای التهابی، تعدیل استرسهای اکسیدابتو درسلولها، تأثیرات هورمونی یا کاهش ذخیره ی آهن می شوند، وجود دارد.
به گفته ی دکتر servan: ارتباط معکوس بین نوشیدن قهوه ومرگ ومیر کلی در جمعیت عمومی به اثبات رسیده است واین ارتباط دربین افراد دیابتی نیز مشاهده می شود اگر چه به تحقیقات بیشتری بروی تأثیر قهوه بر سلامت نیاز است.
منبع:
http://www.sciencedaily.com/releases/2012/12/121204112454.htm